Witamy na stronie | Przyjdź Królestwo Twoje w nas i przez nas

  • Refresh Festiwal
    Refresh Festiwal

    Refresh Festiwal

    Refresh yourself!

    Zapraszamy w sierpniu do Radości na festiwal REFRESH. To solidna dawka dobrego słowa i dobrej muzyki, a to wszystko w gronie kilkuset uczestników. Przybywajcie!

  • Konferencja Kobiet
    Konferencja Kobiet.

    Konferencja Kobiet

    Źródło mojego życia

    Konferencje dla kobiet są wspaniałą okazją do budowania swojej relacji z Bogiem oraz innymi wierzącymi z całej Polski. Nie inaczej będzie tym razem.

  • Konferencja Kaznodziejska
    Konferencja Kaznodziejska

    Konferencja Kaznodziejska

    Pasterz własnego serca

    Konferencja odbędzie się w dniach 5-7 października. Szczegółowe informacje podamy wkrótce.
    Już teraz można zapisać się poprzez formularz on-line

  • Projekt Kościół
    Projekt Kościół 2

    Projekt Kościół

    Przemieniające uczniostwo

    Druga z cyklu konferencji "Projekt Kościół". Tym razem motywem przewodnim tego dwudniowego wydarzenia będzie uczniostwo. Zapraszamy w dniach 20-21 października 2017.

Chwała Chrystusa

A słuchając tego, wpadli we wściekłość i zgrzytali na niego zębami. On zaś, pełen Ducha Świętego, utkwiwszy wzrok w niebo ujrzał chwałę Bożą i Jezusa stojącego po prawicy Bożej i rzekł: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Bożej. Dz 7:54-55

 

Często zastanawiałem się, co właściwie ujrzał Szczepan. Czy faktycznie dane mu było ujrzeć to, co dzieje się równolegle w duchowym świecie, w Bożej obecności, czy też ujrzał po prostu wizję tego, obraz, który ową rzeczywistość przybliża?

Wydaje mi się, że w tej szczególnej chwili faktycznie „niebiosa” zostały „otwarte.” Podobna sytuacja miała miejsce, gdy pastuszkowie ujrzeli uchylone drzwi w niebie w czasie narodzin Pana, gdy „zaraz z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk anielskich, chwalących Boga” (Łk 2:13). Wtedy aniołowie byli prawdziwi, radosne święto duchowych istot na chwilę przeniosło się na ziemię.

Ale tak czy inaczej Szczepan ujrzał prawdę. Ujrzał, że Chrystus, o którym głosił i to głosił z przekonaniem – i zdecydowanie ostro, wskazując, że niewiara Izraela w Niego, którą obserwował nie wpisywała się w posłuszeństwo Bogu, ale wręcz przeciwnie, w nieustający bunt (w. 51-53) – faktycznie jest tym, kim mówi, że jest. W tej szczególnej chwili, jako pierwszemu męczennikowi dana mu została łaska ujrzenia rzeczywistości, której ziemia zaprzecza. Rzeczywistości, nie fikcji. Rzeczywistości, nie jakiegoś życzenia dotyczącego przyszłości; niepewnego oczekiwania. Czy w ogóle: czegoś, co dopiero ma nadejść.

Ujrzał rzeczywistość taką, jaką jest. Coś wcześniej jedynie wyznawanego, co na tę chwilę dane mu było zobaczyć. Tak, Szczepanie, nie mylisz się. Oto Chrystus panuje! Oto Chrystus jest Synem Człowieczym i stoi po prawicy Ojca! Tak, On został przyjęty i uczczony, a ty słusznie bronisz tego, kim On jest, słusznie widzisz Go wywyższonym Synem Bożym! Słusznie Go chwalisz i słusznie o Nim składasz świadectwo!

Ta wizja przygotowała Szczepana na śmierć. Cóż może uczynić prześladowca człowiekowi, który widzi niebo? Czym może mu zagrozić? Niczym. Jak może ujarzmić? Nijak. „Bogu ufam, nie lękam się; cóż może mi uczynić człowiek?” (Ps 56:5). Nic. Chrystus jest w niebie, przy Bogu, uwielbiony i panujący. Oto mój Pan. „Któż nas odłączy od miłości Chrystusowej?” (Rz 8:35). No kto? Tak, napisano: „z powodu ciebie co dzień nas zabijają, uważają nas za owce ofiarne” (8:36). Ale „w tym wszystkim zwyciężamy przez tego, który nas umiłował” (w. 37). On nas umiłował. I On faktycznie zwyciężył śmierć, przełamał przekleństwo. Dana Mu jest wszelka moc na niebie i ziemi – jak przekonuje nas w Ewangelii Mateusza. „Wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami i usunął go, przybiwszy do krzyża; rozbroił nadziemskie władze i zwierzchności i wystawił je na pokaz, odniósłszy w nim tryumf nad nimi” (Kol 2:14-15). To Bóg, nikt inny, „wzbudził go [Chrystusa] z martwych i posadził po prawicy swojej w niebie, ponad wszelką nadziemską władzą i zwierzchnością, i mocą, i panowaniem, i wszelkim imieniem, jakie może być wymienione, nie tylko w tym wieku, ale i przyszłym” (Ef 1:20-21). Ojciec wzbudził Go i posadził! On tam, na tym tronie, wraz z Ojcem jest!

Szczepan ujrzał rzeczywistość, która trwa i dziś. Chrystus tam ciągle jest! Nic się nie zmieniło. Dzisiaj możemy spojrzeć w niebo i powiedzieć to samo: Chryste, nie widzę tego, co Szczepan, ale wyznaję to samo: Ty tam cały czas jesteś, siedzisz po prawicy Ojca, panujesz – a ja – ja jestem w Tobie całkowicie bezpieczny! Głowa Kościoła jest w niebie i panuje! Dlatego Bóg każdego z chrześcijan, mnie i ciebie „ożywił wraz z Chrystusem – łaską zbawieni jesteście – i wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie” (Ef 2:5-6). „Życie moje jest ukryte wraz z Chrystusem w Bogu” (Kol 3:3). Nic „nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie” (Rz 8:39)!

Jak widać, ta wizja panującego w niebie Chrystusa przenika cały Nowy Testament. Ale ma i silne korzenie w Starym. Termin „Syn Człowieczy”, którym posługuje się Szczepan wskazuje na wizję Daniela 7:13-14. Właśnie w niej spotykamy przed Bożym tronem „Syna Człowieczego”, któremu „dano władzę i chwałę i królestwo, aby mu służyły wszystkie ludy, narody i języki. Jego władza – władzą wieczną, niezmienną, jego królestwo – niezniszczalne” (Dan 7:13-14). To bardzo cenna wskazówka zrozumienia tej wizji. Wiele osób – inaczej niż Szczepan i Paweł – przenoszą ją w przyszłość. Tymczasem Wielki Nakaz Misyjny z Ewangelii Mateusza, rozdziału 28 nawiązuje właśnie do tych słów. Oto Syn Człowieczy, który zwyciężył, przychodzi „na obłokach niebieskich” (Dan 7:13) przed Boży tron (Dan 7:9). Obłoki niebieskie – na których został porwany od uczniów do Ojca (Dz 1:9).

Ta wizja z Księgi Daniela jest też paralelna do Objawienia Jana, rozdziały 4-5. Tu również mamy tron(y), sługi przez tronem, które uwielbiają Boga i przerażające zjawiska: błyskawice, grzmoty i pochodnie. Ale sednem jest tożsamość Osoby, która stoi przed Tronem i która zmienia wszystko. Oto Syn Człowieczy – o którym mówi Daniel, i którego widzi – jako Jezusa – Szczepan (bo Jemu powierza ducha swego: Dz 7:59) – okazuje się również „lwem z pokolenia Judy, korzeniem Dawidowym (Obj 5:5), „Barankiem jakby zabitym” (Obj 5:6).

W końcu: tym jedynym, który może uwolnić przyszłość świata; popchnąć historię do przodu; zrealizować Boży plan, otworzyć księgę (czy zwój) „zapisany wewnątrz i zewnątrz, zapieczętowaną siedmioma pieczęciami” (5:1), której „nikt nie mógł otworzyć, w niebie, ani na ziemi, ani pod ziemią” (5:3), bo „nie znalazł się nikt godny” (5:4). To On i tylko On może to uczynić! To On „przystąpił, i wziął księgę z prawej ręki tego, który siedział na tronie, a gdy ją wziął, upadły przed Barankiem cztery postacie i dwudziestu czterech starców” (5:7-8). Upadli, i uwielbili Go jak Boga Ojca na tronie, śpiewając „nową pieśń” (5:9). Nową, bowiem On i tylko On jest godzien „wziąć księgę i zdjąć jej pieczęcie”, ponieważ „został[-] zabity i odkupił[-] dla Boga krwią swoją ludzi z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu, i uczyniłeś z nich dla Boga naszego ród królewski i kapłanów, i będą królować na ziemi” (w. 9-10).

Uwielbienie całego oddanego Bogu stworzenia, które następuje, dotyczy odtąd już obu: „temu, który siedzi na tronie, i Barankowi, błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków” (w. 13). Więcej: cała historia świata od tego momentu uwalniana jest sprzed Bożego tronu (6:1). Choć jest pełna strasznych wydarzeń, nie jest zwycięstwem zła nad dobrem, szatana nad Bożym Pomazańcem, jakimś kosmicznym przypadkiem, ale jest Bożą wolą dla tego świata; uwalnianiem wydarzeń spisanych w Jego zwoju. Oznacza to, że On faktycznie panuje, a historia na ziemi, jakkolwiek by nie była straszna i trudna, ma się wydarzyć, aby spełnił się Boży plan. Plan niezachwiany i pewny, plan, w którym końcem tego świata jest tryumf Chrystusa! Tryumf w historii, który widział również Paweł, wyznając: „[Chrystus] zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. Bo on musi królować, dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod stopy swoje. (…) Wszystko bowiem poddał pod stopy jego” (1Kor 15:24-27).

Oto nasz Pan. Oto, co widział Szczepan. Cóż mogą nam uczynić wobec tej wizji wrodzy nam ludzie? Cóż znaczą względem niej wszelkie przeciwności? Nie straćmy jej z oczu! Nie zgubmy w natłoku obaw i lęków, bo jest właśnie Bożą na nie wszystkie doskonałą odpowiedzią.

Wróćmy jeszcze na moment do Szczepana: gdy ujrzał chwałę Chrystusa, nie tylko nie zawahał się o niej powiedzieć – choć, w perspektywie wyłącznie ziemskiej, tylko pogorszył swoją sytuację – wtedy bowiem „podnieśli wielki krzyk, zatkali uszy swoje i razem rzucili się na niego” (Dz 7:57) – ale również był w stanie pełen pokoju przebaczyć swym prześladowcom: „A padłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie policz im grzechu tego. A gdy to powiedział, skonał” (Dz 7:60).

Oto moc chrześcijaństwa. Chwała Baranka jakby zabitego, który króluje. Któremu dana jest wszelka moc na niebie i na ziemi. Który panuje teraz, i jest to realne. Siedzi po prawicy Ojca. Nic i nikt tego nie zmieni. Zrealizował plan Ojca przemiany tego świata i „dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca” (Flp 2:9-11).

Oto prawdziwa rzeczywistość. To co naprawdę ważne, co kształtuje ziemską historię. Nie zgubmy tego sprzed oczu. Pielgrzymujmy w wierze, a nie w oglądaniu. Nie dajmy się zwieść znikomym, choć dotkliwym sprawom ludzkim. Nie pozwólmy sobie odebrać wizji, która przemienia życie. Która daje pokój, radość i życzliwość względem prześladowców. Której nikt i nic zniszczyć nie może, która zawsze jest aktualna i prawdziwa. Niech w tym nowym roku wizja panującego Baranka dodaje nam sił, wzbudza nasze uwielbienie i przemienia nasze życie, w Duchu Chrystusowym, łaskawie posłanym nam na ziemię, i dla chwały Ojca, Amen

  • Służba Kobiet

    „Bycie kobietą nie czyni ze mnie chrześcijanki innego rodzaju, lecz bycie chrześcijanką czyni ze mnie inny rodzaj kobiety.” - E. Elliot. Już wkrótce zapraszamy do sekcji poświęconej Służbie Kobiet w naszym Kościele.

    Zapraszamy wkrótce

  • Służba Katechetyczna,
    Duszpasterstwo Młodzieży

    Młode pokolenie jest ważną częścią naszego Kościoła. Chcemy podkreślać rolę Boga w ich życiu i przybliżać je do Chrystusa od najmłodszych lat.

    Zapraszamy wkrótce

  • Wyższe Baptystyczne Seminarium Teologiczne

    Wyższe Baptystyczne Seminarium Teologiczne w Warszawie (WBST) jest wyższą uczelnią naszego Kościoła, stawiającą sobie za cel wszechstronne przygotowanie wyznawców Jezusa Chrystusa do służby chrześcijańskiej.

    Zobacz więcej

  • Wydawnictwo "Słowo Prawdy"

    Wydawnictwo "Słowo Prawdy" istnieje na rynku od 1925 roku i nieprzerwanie publikuje miesięcznik pod tą samą nazwą oraz książki, których celem jest lepsze poznanie Boga, zrozumienie Jego istoty, a także rozwijanie się w swej wierze i ciągłe doskonalenie.

    Zobacz więcej

110

Kościół Chrześcijan Baptystów to ponad 110 wspólnot w całym kraju. Dołącz do nas!


Chrystus
Biblia
Nowe życie

O co chodzi baptystom?

Poznaj siedem wartości, którymi się kierujemy.
Więcej

Kim jesteśmy

Poznaj bliżej nasz Kościół
Wkrótce

Nasza historia

Sprawdź skąd pochodzimy i jaka jest nasza historia w Polsce i na świecie.
Sprawdź